今日、ひちりでSukumvit Soi 12 へいきました。
あああああ！
おかしがたくさんかいました。＞３＜
これは私の宝物です。 ははは...
*...: たべかた :...*
1. Unwrap it ...
2. pull that tiny little 宝物 out...
３. Eat as much as you can ははは...
*...ふとくなります...*
-END-
อ๋า วันนี่ดีใจมากเลยอ่า...
ยิ่งกว่าวันวาเลนไทน์อีก >///<
แบบว่า อารมณ์เมื่อวานกับวันนี้ต่างกันโดยสิ้นเชิง...
โอยเขินๆๆๆๆ >///<
อ๋า อยากจาเล่าให้คนอื่นฟังแต่มันก็แบบว่า...เล่าไม่ได้
*ใครอยากรู้ไม่ต้องถามเพราะไม่บอกค่ะ
** อย่าเดาด้วยเพราะมันไม่ใช่
ก็เลยต้องเอามาใส่ที่ไหนสักที่นึงระบาอารมณ์แห่งความสุข กรี๊ดส >o<
แบบว่า น่าร๊ากกกกกกมากมายอ่า
ช่างเป็นคนที่ดูเหมือนจะเข้าใจง่ายแต่ก็เข้าใจยาก...เฮ้อ...
อารากานเนี่ย...
อ๊า ทำไมตอนนั้นไม่ทำถ้าตื่นเต้นกว่านั้นน๊า
ถ้าเราตื่นเต้นๆมากกว่านี้ก็คงดีหรอก
เขาอาจจะอยากเห็นท่าทีของเราแบบว่าตื่นเต้นดีใจสุดๆก็ด้ายอ่า...
แต่อย่างว่า ตื่นเต้นน๊า >o<
อยากจาบอกว่าตื่นเต้น!!! แบบว่า...ถึงแม้ว่าของมันไม่ใช่ของแพง
แต่ว่าข้าเจ้าดีใจสุดๆเลยน๊า >o<
อยากจาบอก ความจริงตอนแรกก็ไม่ได้ตื่นเต้นมากหรอกฮะ
แต่พอกลับบ้านมาแล้วเปิดอ่ะ...เห็นเต็มๆตาแล้วมันช่างเป็นอะไรที่น่ารักมากมาย...อ๊าก...
เค้าจาเก็บไว้อย่างดีเลยค่ะ
เฮ้อ...ขอบคุณนะค๊า ขอบคุณนะค๊า
ที่ทำให้มีความสุขได้ขนาดนี้...
ถึงแม้ว่าจาให้ของแบบนี้กับคนอื่น หรือเป็นมารยาทก็ตาม
แต่อยากจะบอกว่าดีใจมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆเลย ^o^
บอกเจ้าตัวไม่ได้เด็ดขาด...คนบ้าอารายก็ไม่รู้
ติ๊งต๊องเป็นบ้า...เนี่ยแหละปัญหา...เหอะๆ
ยังไงก็ขอบคุณล่ะกันน๊า >o<
บางทีก็รู้สึกคิดเถิ๊งคิดถึง
แต่บางทีก็เฉยๆ คิดว่า...นี่เราทำอะไรของเราอยู่เนี่ย
มันดูเหมือนว่ายังไงเราก็ไปกันไม่ได้...หุหุ
อย่างนี้แหละน๊า อารมณ์ขึ้นๆลงๆ
ช้านเป็นอารายของช้านเนี่ย
แต่เพราะว่าเป็นแบบนี้ก็เลยคิดว่า...มันอาจจะไม่ใช่ความรักก็ได้
ก็ถ้าเป็นความรักมันก็ต้องเสมอต้นเสมอปลายสิ
ใช่รึเปล่า...?
พอดีไปเกาหลีเลยหอบกลับมาค่ะ ฮ่าๆๆ
